Informacja Administratora

Na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), Dz. U. UE. L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r., dalej RODO informuję:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.6 ust.1 lit.c RODO),
3. jeżeli korzysta Pan/Pani z odnośnika na stronie będącego adresem e-mail placówki to zgadza się Pan/Pani na przetwarzanie danych w celu udzielenia odpowiedzi,
4. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
5. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
6. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
7. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
8. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
9. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
10. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu.
zamknij

Kluczowe umiejętności przygotowujące do samodzielności

Drodzy rodzice bardzo ważne jest wspieranie dziecka specjalnej troski w drodze do rozwoju samodzielności. Przedstawiam kilka podstawowych umiejętności, które mają wpływ na dalszy etap opanowania innych aktywności. Fundamentalną umiejętnością jest koncentracja uwagi.

Strategie terapeutyczne:

  1. Sadzamy dziecko na krześle blisko przed sobą.
  2. Trzymamy nagrodę przed swoją twarzą i nakierowujemy głowę dziecka tak aby jego wzrok skierowany był na naszą twarz i mówimy komunikat ,,Spójrz na mnie. Jeśli spojrzy nagradzamy nagrodą i wzmacniamy dodatkowo społecznie - Super patrzyłeś na mnie”.
  3. Trzymamy nagrodę przed swoją twarzą i mówimy ,,Spójrz na mnie”. Tym razem w mniejszym stopniu prowadzimy głowę dziecka. Jeśli spojrzy chwalimy i nagradzamy.
  4. Trzymamy nagrodę przed swoją twarzą i mówimy ,,Spójrz na mnie”. Kolejnie dotykamy tylko za podbródek tak aby jego wzrok skierowany był na naszą twarz. Jeśli spojrzy nagradzamy nagrodą i wzmacniamy dodatkowo społecznie - Super patrzyłeś na mnie”.
  5. Trzymamy nagrodę przed swoją twarzą i mówimy ,,Spójrz na mnie”. Tym razem nie udzielamy dziecku żadnej podpowiedzi manualnej (ukierunkowania poprzez dotyk). Podtrzymujemy uwagę przez kilka sekund. Ostatnim krokiem jest nagroda, która ma być poza zasięgiem wzroku i mówimy ,,Spójrz na mnie”. Jeśli spojrzy chwalimy i nagradzamy.

Kolejną ważną umiejętnością jest kształtowanie kontroli poleceniowej (przychodzenie na zawołanie). Aranżujemy sytuację, by dziecko znajdowało się w pokoju z twarzą zwróconą w naszą stronę. Stajemy dwa kroki od niego. Za każdym razem, gdy dziecko podejdzie do nas entuzjastycznie chwalimy i nagradzamy. Ćwiczymy umiejętność, aż dziecko podejdzie do nas 4 razy z rzędu. Jeśli dziecko przejawia trudności stosujemy metodę ,,małych kroczków”.

  1. Kładziemy dłoń na ramieniu dziecka i delikatnie przyciągamy je w swoją stronę wypowiadając imię dziecka i ,,chodź tutaj”.
  2. Podczas drugiej próby dotykamy jego ramienia i mówimy imię dziecka i komunikat ,,Chodź tutaj”
  3. Wykonujemy rękami gest zachęcający do podejścia do nas i mówimy imię dziecka i ,,Chodź tutaj”.
  4. Wypowiadamy imię i ,,Chodź tutaj”.

Jeśli dziecko przychodzi do nas z odległości 2 metrów na zawołanie to próbujemy stanąć dalej. Najpierw 3 metry potem 5 metrów a na końcu przy wejściu do pokoju. Za każdym razem, gdy się odsuwamy, najpierw wołamy dziecko i zachęcamy gestem. Kiedy przychodzi kilka razy po kolei, wtedy używamy tylko słów. Progres opanowania umiejętności może być powolny albo szybki, w zależności od tego, ile czasu zajmie dziecku zrozumienie, że dostanie nagrodę tylko wtedy, gdy przyjdzie na zawołanie. Ważne jest to by nagroda była dla dziecka motywująca. Zmieniajmy nagrody, by zawsze były atrakcyjne dla dziecka. Pamiętajmy, aby każda sesja kończyła się sukcesem. Następną znaczącą umiejętnością jest rozpoznawanie/ nazywanie przedmiotów takich jak zabawki, części ciała, garderoby, przedmiotów domowego użytku co pozwoli lepiej rozumieć i wykonywać polecenia. Zaczynamy od podstawowych zabawek, których dziecko używa np. piłka, miś, klocki, auto itp. Siadamy przy stole naprzeciwko dziecka z jedną zabawką, którą będzie identyfikować.

Trzymamy np. auto tak, żeby dziecko go widziało i wyraźnie mówimy ,,Auto”.

  1. ,,Spójrz na auto”.
  2. Następnie kładziemy auto na stole i wypowiadamy ,,Daj auto”. Jeśli dziecko nie zareaguje na polecenie stosujemy podpowiedź manualną (bierzemy dłonie dziecka w swoje tak by objęło zabawkę i pomagamy podnieść auto i wręczyć nam. Nagradzamy dziecko pochwałą i przysmakiem. Gdy dziecko będzie umiało podać auto z pomocą to stopniowo wycofujemy wsparcie fizyczne po to by potrafiło zrobić to samodzielnie. Następnie uczymy nazwy kolejnej zabawki w taki sam sposób. Kiedy dziecko będzie umiało podać drugą zabawkę bez pomocy, kładziemy na stole obie zabawki i prosimy o jedną z nich. Mieszamy kolejność zabawek i pomagamy, kiedy trzeba oraz nagradzamy.

Gdy dziecko nauczy się identyfikować nazwy różnych zabawek, części ciała, garderoby i innych przedmiotów, będzie gotowe, by nauczyć się wykonywania poleceń. Zaczynamy od uczenia rozumienia kilku prostych komend i różnic pomiędzy nimi.

  1. Wybierzmy jedno polecenie do nauki.
  2. Przygotujmy znajomy przedmiot, którego nazwę dziecko już zna.
  3. Najpierw poprowadźmy dziecku rękę, przez zachowanie następujące po poleceniu.
  4. Stopniowo wycofujemy swoją pomoc i używamy gestów demonstrujących dane zachowanie. W ten sposób dziecko słyszy i widzi, jakiego zachowania od niego oczekujemy. Kiedy dziecko opanuje rozumienie i wykonywanie prostych poleceń, wtedy ma gotowość do nauki różnic między nimi. Zaczynamy od różnicowania dwóch poleceń, potem trzech np. a) spójrz na misia, b) daj mi misia, c) połóż misia na krześle.

Bardzo ważną umiejętnością, którą dziecko powinno opanować to naśladowanie. Gdy dziecko nauczy się naśladować, będzie łatwiej mu nauczyć się nowych aktywności z obserwacji.

  1. Wypowiadamy imię dziecka i komendę "klaszcz w dłonie" i pokazujemy.
  2. Ujmujemy dziecka dłonie w swoje i klaszczemy.
  3. Mówimy ,,super klaszczesz” i dajemy dziecku kawałek ulubionej przekąski. Powtarzamy te kroki, aż zrozumie o co chodzi i zacznie samodzielnie poruszać dłońmi.
  4. Powiedzmy imię dziecka ,,klaszcz w dłonie” i demonstrujemy mu.
  5. Udzielamy mniej pomocy - tylko dotykamy i w ten sposób przypominamy o klaskaniu. Zawsze chwalimy dziecko i dajemy nagrodę. Z czasem wycofujemy pomoc. Gdy dziecko opanuje naśladowanie klaskania 3 - 4 razy z rzędu to uczymy imitować inne zachowania w ten sam sposób np. wstawania, uderzania w stół, dotknięcia głowy.

Opracowała

mgr D. Markowska